مبانی روش تدریس داستان های قرآنی
اجزای اصلی داستان گویی :
1- گوینده داستان (معلّم) : مهم ترین عامل در تأثیر داستان بر دانش آموزان است.او باید توجه داشته باشد به :
الف) آشنایی با مسایل روان شناسی تربیتی و رشد دانش آموزان ب) آشنایی با سطح و نوع واژگان پایه
ج) تسلط بر متن داستان «ضبط کردن داستان و رفع نواقص آن» د) آشنایی با آداب و رسوم محلّی مخاطبان
هـ) ایجاد انگیزه د) پرهیز از تکیه کلام و رفتارهای تکراری و) برقراری ارتباط کلامی و غیرکلامی دوسویه
ی ) انتخاب بهترین شیوه بیان داستان ز) معرفی کتاب های داستانی مناسب م ) تهیه وسایل کمک آموزشی
2- متن داستان : معلم باید از هرگونه افزودن و کاستن بر محتوا و متن داستان های قرآنی بپرهیزد.
3- مخاطب(دانش آموز) : الف ) آمادگی مخاطب ب ) ویژگی های روانی و ذهنی مخاطب(فراهم نمودن زمینه
تخیّل دانش آموزان با فضاسازی مناسب ج) برقراری ارتباط عاطفی دوسویه
4- شرایط زمان و مکان بیان داستان : شرایط مناسب زمانی و مکانی تأثیر داستان را دو چندان می کند.
الف ) استفاده از محیط های غیرتکراری مثل : نمازخانه ، کتابخانه مدرسه ، مسجد محل ، حیاط مدرسه و....
ب) تغییر نحوه چینش میز و صندلی ها ج) استفاده از تصویر ، نقّاشی ، نقشه ، نوارهای صوتی و تصویری و ...
د) فراهم بودن شرایط فیزیکی و محیطیِ مناسب مثل دما ، نور ، عدم سر و صداهای مخلّ تمرکز حواس و ...
5- شیوه های بیان داستان : توضیح کامل آن در پست های بعدی
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۹ مهر ۱۳۸۹ ساعت توسط جواد بوجاری ورزنه
|
به نام خدا